ev ne demek?

ev kelimesi Osmanlıca ve eski metinlerde bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer, içinde insanların yaşadığı, çevresi duvarlarla çevrili, odalara bölünmüş, kendine ait çatısı ve bazen de bahçesi olan ahşap, toprak veya betonarme yapı; bark, ev bark, beyit, dar, hane, mekân anlamında kullanılır. Günümüz Türkçesinde çoğu zaman «bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer» karşılığıyla geçer.

Arapça-Farsça

Osmanlıca Anlamı

ev
bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer, içinde insanların yaşadığı, çevresi duvarlarla çevrili, odalara bölünmüş, kendine ait çatısı ve bazen de bahçesi olan ahşap, toprak veya betonarme yapı; bark, ev bark, beyit, dar, hane, mekân

Günümüz Türkçesi

bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer

Köken

Arapça-Farsça

Kullanım Dönemi

Osmanlı Türkçesi

Örnek Kullanım

Tarihî metinlerde «ev» geçişine rastlanır.

İlişkili Kelimeler

hülasa anasır hilaf

Aynı kökenden seçilmiş kelimeler

-a -abilmek -acak -ak -amaç -anç -i 100'üncü 7.abacılık

Aynı harfle başlayanlar (E)

e-posta ebabil ebedi ebedileşmek ebediyen ebegümeci ebet ebeveyn ebob ebru

Sık Sorulan Sorular

ev ne demek?

ev, bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer, içinde insanların yaşadığı, çevresi duvarlarla çevrili, odalara bölünmüş, kendine ait çatısı ve bazen de bahçesi olan ahşap, toprak veya betonarme yapı; bark, ev bark, beyit, dar, hane, mekân anlamına gelmektedir.

ev günümüz Türkçesinde ne anlama gelir?

Günümüz Türkçesinde bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer olarak kullanılmaktadır.

ev kelimesinin kökeni nedir?

ev kelimesi Arapça-Farsça kökenlidir.

ev anlamı nedir?

ev anlamı: bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer, içinde insanların yaşadığı, çevresi duvarlarla çevrili, odalara bölünmüş, kendine ait çatısı ve bazen de bahçesi olan ahşap, toprak veya betonarme yapı; bark, ev bark, beyit, dar, hane, mekân.