ıssız kelimesi Osmanlıca ve eski metinlerde Kimse bulunmayan veya az kimse bulunan; yaban, kûhi, tenha. anlamında kullanılır. Günümüz Türkçesinde çoğu zaman «Kimse bulunmayan veya az kimse bulunan; yaban» karşılığıyla geçer.
Türkçe
Osmanlıca Anlamı
ıssız Kimse bulunmayan veya az kimse bulunan; yaban, kûhi, tenha.